Mijn eerst blog (ergens in 2008)
Als je zo alleen in een kleedkamer zit in één of andere uithoek in het land waar ze toch weer genoeg subsidie hebben weten los te krijgen om een multi-functioneel, multi-cultureel en multi-roodblauwgeel poppodium neer te planten waar alle connecties met smaak en gezelligheid het liefst vermeden dienen te worden wegens eigentijdse ideeën die moeten verbloemen dat ze eigenlijk al weer hopeloos ouderwets bezig zijn, tja, dan wordt het toch ook eens tijd om met een weblog te beginnen. Al was het alleen maar om de tijd te doden tussen de sets door en om zo volledig mogelijk gebruik te maken van de internet verbinding die ze hier backstage hebben. Afijn, de percussionist vertelde me net dat hij leefde op mijn solo’s deze avond dus mijn ego kan ook weer gaan slapen. Ik sta mijzelf dan wel ook weer ontzettend uit te sloven voor die 40 paardenhoofden die de moeite hebben genomen om naar deze party of the year t komen. Ach, weer een organisatorische droom aan duigen, er zullen er nog veel volgen. Ik heb zojuist (nog voor de derde set) mijn geld al ontvangen dus mij horen ze niet klagen.Het is trouwens al de zoveelste gig deze week. Zou ik dan toch weer op de terugtocht zijn (voor mensen die willen weten waaraan raad ik aan mijn nog niet uitgebrachte biografie te downloaden bij Bol.com) Maar zonder gekheid. Het is wel weer een zwaar leven maar ook zo leuk. Vooral ook omdat ik met zoveel verschillende bands speel. Deze week al met een alternatieve popband, een Herb Albert-cover/camp band en vanavond dus salsa. Heerlijk. Het slapen schiet er wel een beetje bij in…………………………
Ach. moest al weer spelen, een derde set die om 0300 uur eindigt, gek dat er nog maar tien mensen zijn die willen dansen. Toch heerlijk gespeeld, zelfkicken is ook een vak en de bardame had mooie bruine ogen en kende mij van een andere voorstelling, maakt alles weer goed.
Gegroet, we gaan naar huis, morgen weer om 10:00 uur in het theater zijn, eh…dus over 7 uur. Man, wat een vak.
Geniet en loop recht op!